ترکیه به دلیل همسایگی و دسترسیهای جادهای و ریلی، همواره شریکی تجاری مهم برای ایران بوده است.
آمارهای ششماههی نخست ۱۴۰۵ حاکی از تغییر در ترکیب تجارت دو کشور است؛ بهطوری که رشد صادرات ایران، کاهش ارزش واردات از ترکیه و افزایش حجم مبادلات رخ داده است.
در این بازه، ترکیه با رشد سهم از ۱۰.
۶ درصد به حدود ۲۲ درصد، از رتبه چهارم به مقصد نخست صادرات ایران تبدیل شد.
این جابهجایی علاوه بر رشد مبادلات، متاثر از کاهش صادرات ایران به چین، عراق و امارات نیز بوده است.
همچنین، تراز تجاری دو کشور از کسری به مازاد تغییر یافته و ترددهای مرزی افزایش یافته است.