محدودیت دسترسی ایران به شبکه بانکی بینالمللی، مانع بزرگی در تجارت خارجی، بهویژه با چین است.
از آنجایی که چین یکی از شرکای تجاری اصلی ایران در صادرات و واردات است، دسترسی به ارز برای تسویه معاملات اهمیت دارد.
سوآپ ارزی ابزاری است که به بانکهای مرکزی اجازه میدهد بدون اتکا به دلار، ارز موردنیاز تجارت دوجانبه را فراهم کنند.
این سازوکار با فراهم کردن دسترسی ایران به یوان، میتواند محدودیتهای پرداخت را کاهش داده و تسویه را با پول ملی تسهیل کند.
با این حال، عملیاتی شدن آن نیازمند ایجاد زیرساخت بانکی، تعیین سازوکار تسویه و دسترسی واقعی به منابع ارزی است.