محمد درویشزاده معتقد است کشور به زیرساخت قدرتمند نیاز دارد، اما اپراتوری که با منابع عمومی و یارانه ایجاد میشود، نباید همزمان تعیینکننده قواعد بازی و رقیب کاربران باشد.
طبق قانون ملی توسعه هوش مصنوعی، دولت موظف به شبکهسازی ظرفیتهای پردازشی، ارائه یارانه و حمایت از اپراتورهای خدمات پردازشی است تا کمبودهای زیستبوم هوش مصنوعی برطرف شود.
با این حال، نبود قواعد رقابتی و تضمینهای حقوقی میتواند منجر به تعارض منافع شود؛ زیرا اپراتوری که زیرساختهای کمیاب را در اختیار استارتاپها و دانشگاهها قرار میدهد، به اسرار فنی و جزئیات محصولات آنها دسترسی دارد و اگر خود نیز مدلهای زبانی یا نرمافزارهای مشابه عرضه کند، دیگر تأمینکنندهای بیطرف نیست.