شنبه گذشته، دکتر انشاءالله رحمتی به بررسی اختلاف دیدگاه‌های مدرن و سنتی در معرفت‌شناسی و انسان‌شناسی پرداخت.
در انسان‌شناسی مدرن، فیلسوفان یا انسان را موجودی مادی محض دانسته و تمام کارکردها را به بدن و مغز نسبت می‌دهند، یا در رویکرد ثنویت‌گرایانه، ساحت مجرد را به «ذهن» تقلیل می‌دهند.
در این دیدگاه، «روح» و «نفس» (به مثابه مدبر ذهن و بدن یا نور اسفهبدی سهروردی) نادیده گرفته می‌شوند؛ لذا «منِ» بشری جایگزین «منِ الهی» شده و انسان در برابر خدا مدعی استقلال است.
در مقابل، دیدگاه سنتی معتقد است انسان «بر صورت خدا آفریده شده است».
