پژوهشی از محمدرضا فرزانگان و محمد الکردی البراوی در «ژورنال اقتصاد سیاسی اروپا» نشان می‌دهد در اقتصادهای شفاف با حکمرانی مطلوب، بنگاه‌ها بهتر با تحریم‌ها سازگار شده و بازارهای جایگزین می‌یابند.
اما در کشورهای دارای فساد سیاسی، تحریم‌ها به‌جای اهداف سیاسی، باعث تقویت رانت‌جویی، سرمایه‌داری رفاقتی و افزایش خشونت‌های داخلی می‌شود.
بررسی ۱۲۲ کشور بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۲۰ حاکی از آن است که تحریم‌های تجاری در محیط‌های فاسد، با افزایش تلفات منازعات داخلی، تضعیف طبقه متوسط و تشدید نابرابری اقتصادی همراه است.
این پژوهش تأکید می‌کند که مهار فساد، شفافیت توزیع منابع و کیفیت حکمرانی در طراحی سیاست‌ها ضروری است.
