افزایش ۷۰ درصدی قیمت جهانی گاز در ظاهر برای ایران که مالک ۱۶ درصد ذخایر اثبات‌شده جهان است، مثبت به نظر می‌رسد؛ اما درآمدزایی مستلزم توان تولید پایدار، مازاد صادراتی و زیرساخت‌های انتقال است که ایران در تأمین آن‌ها محدودیت دارد.
نخستین مانع، نبود زیرساخت‌های صادراتی است؛ برخلاف قطر، آمریکا و استرالیا، ایران ابزاری برای صادرات ال.
ان.
جی ندارد و صادراتش محدود به خطوط لوله منطقه‌ای است.
لذا ایران نمی‌تواند متناسب با تقاضای اروپا و شرق آسیا عمل کند.
ایجاد ظرفیت لازم برای تولید، مایع‌سازی، احداث پایانه‌ها و تأمین کشتی‌ها، نیازمند سال‌ها زمان، میلیاردها دلار سرمایه و دسترسی به فناوری است.
