پژوهشی که در نشریه Nature منتشر شد و توسط فرانچسکو روبینو از کینگز کالج لندن هدایت گردید، با بررسی داده‌های بیش از ۸۴۴ هزار نفر در چین، اسپانیا، بریتانیا و آمریکا نشان داد که اتکای پزشکان به شاخص توده بدنی (BMI) به‌تنها، می‌تواند منجر به تشخیص اشتباه چاقی شود.
دلیل این محدودیت، ناتوانی BMI در تفکیک وزن چربی از عضله است.
طبق این تحقیق، ترکیب BMI با اندازه دور کمر یا نسبت دور کمر به قد، ارزیابی پیامدهای سلامتی اضافه‌وزن را دقیق‌تر کرده و توان تشخیص پزشکان را بهبود می‌بخشد؛ در حالی که اتکا به BMI به‌تنهایی باعث شد چاقی در نزدیک به ۹ درصد افراد تشخیص داده نشود.
