واژه «تاب‌آوری» مانند «ناترازی»، به بخشی از سخنان مسئولان ارشد تبدیل شده است؛ کلماتی که برای مردم شناخته شده اما به دلیل تداعی‌کننده تحمل چالش‌ها، چندان خوشایند نیست.
تاب‌آوری به عنوان مؤلفه‌ای کلیدی در پایداری و توسعه، نقشی حیاتی در مواجهه با بحران‌ها و حفظ انسجام اجتماعی دارد و تقویت آن در گرو اعتماد عمومی، مشارکت مردمی و ظرفیت‌های محلی است.
در شرایط کنونی، تاب‌آوری باید از سطح فردی به سطح جامعه ارتقا یابد تا ایران در برابر فشارها ایمن شود.
دولت چهاردهم نیز برای عبور از بحران‌هایی چون جنگ و تحریم‌ها بر این مفاهیم تأکید دارد، اما کارشناسان معتقدند تحقق آن مستلزم ارتقای توان جوامع شهری و روستایی برای شناسایی و حل مسائل است.
