ترجمه مقاله محمدجواد ظریف، وزیر خارجه پیشین و رئیس اندیشکده پایاب با عنوان «وارونگی حقوق بین‌الملل: تناقضات اخلاقی، سیاسی و حقوقی در قطعنامه ۲۸۱۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد» منتشر شد.
ظریف در این نوشتار، قطعنامه ۲۸۱۷ را یک‌سویه خوانده و تأکید کرده است که بسیج قدرت‌های دارای حق وتو برای سرزنش قربانی تهاجم و تبرئه مهاجمان، شورای امنیت را از «بی‌عملی» به «همدستی فعال» سوق می‌دهد.
بر اساس این متن، قطعنامه ۲۸۱۷ در ۱۱ مارس ۲۰۲۶ طی نشست ۱۰۱۱۹مین شورای امنیت، با ۱۳ رأی موافق، ۲ رأی ممتنع (چین و روسیه) و بدون رأی مخالف تصویب شد؛ قطعنامه‌ای که علی‌رغم ادعای حفظ منشور ملل متحد و ثبات منطقه‌ای در غرب آسیا، دچار کژتابی دیپلماتیک است.
