حضرت فاطمه زهرا (س) اندکی پس از رحلت پدر، روزهایی سرشار از رنج و اندوه را سپری کرد که آرامش ایشان و امیرالمؤمنین (ع) را برnahm.
در منابع حدیثی شیعه، روایت‌هایی از مظلومیت و اعتراض ایشان نقل شده است.
شیخ مفید در کتاب «اختصاص» به نقل از امام صادق (ع) می‌افزاید: «.
.
.
او حضرت فاطمه (س) را در حالی که باردار فرزندی به نام محسن (ع) بود، با پا زد که منجر به سقط جنین شد.
سپس سیلی زد؛ گویی اکنون گوشواره‌ای را در گوش ایشان می‌بینم، آن زمان که آسیب دید.
»
