مناجات شعبانیه یکی از پاک‌ترین و عمیق‌ترین میراث‌های نیایشی اهل‌بیت(ع) و نغمه‌ای آسمانی است که عارفان و اولیای الهی بر تامل و مداومت در آن تاکید کرده‌اند.
امام خمینی(ره) نیز با تاکید فراوان می‌فرمودند: «مناجات شعبانیه را بخوانید آقا! این مناجات از آن دعاهایی است که اگر انسان دنبالش برود و در آن فکر کند، او را به جایی می‌رساند.
» در فراز سوم این مناجات، سالک با زبانی اضطراری خطاب به پروردگار می‌گوید: «إِلَهِي تَوَلَّ مِنْ أَمْرِي مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَيَّ بِفَضْلِكَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ، إِلَهِي قَدْ سَتَرْتَ عَلَيَّ ذُنُوباً فِي الدُّنْيَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَيَّ مِنْكَ فِي الْأُخْرَى… إِلَهِي جُودُكَ بَسَطَ»
