در اوایل دهه ۴۰، وقتی اولین نوشته‌ام به روزنامه اطلاعات ارسال شده بود، با شروع اعتراضات هواداران آیت‌الله خمینی، در خیابان‌های پرحادثه گشتم.
ظهر که به دفتر خالی روزنامه رفتم، نگهبان (آقای نویسی) از من خواست هرچه دیده را برای سردبیر بنویسم.
روز بعد، گزارش من (بدون ذکر نامم) چاپ شد و بدین ترتیب، با دریافت اولین کارت برای مجله کودکان، روزنامه‌نگار شدم.
روایت «صبح امیر و شب اسیر شدن» در تاریخ همیشگی است و بسیاری در پی تاراج، همه‌چیز باختند.
تاریخ را کسانی می‌سازند که جان‌شان را فدای قدرت کنند؛ مانند دو کشور اروپایی که در اواخر قرن بیستم بر سر نام مقدونی و میراث اسکندر با هم دشمن شدند، یا افتخارات مغولستان به چنگیز و ازبکستان به امیر تیمور.
