رفتارهایی نظیر همکاری، سازمان‌یافتگی جمعی و انتقال آموخته‌ها، به تدریج به عناصری حیاتی در زندگی انسان‌های اولیه تبدیل شدند.
مرتضی جوهری در اطلاعات آنلاین برای تبیین تعریف انسان (homo)، به ویژگی‌های کلیدی اشاره می‌کند: نخست، دوپا راه رفتن که با تغییرات قابل‌توجه در آناتومی لگن و پاها، اندام‌های فوقانی را آزاد کرد و مسیر تغییرات فرگشتی جدیدی گشود.
دوم، رشد چشمگیر گنجایش مغز که منجر به پیشرفت مهارت‌های شناختی پیچیده‌ای چون برنامه‌ریزی، حل مسئله و پیدایش گفتار شد.
همچنین، رژیم غذایی همهچیزخواری و افزودن گوشت به دلیل جذب پروتئین و چربی زیاد، نقشی تعیین‌کننده در فرگشت مغز انسان‌های اولیه داشت.
