در فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور، جریانی شکل گرفته است که با هرگونه مذاکره یا طرح پایان جنگ مخالفت می‌کند.
این افراد، علیرغم نبود تشکیلات واحد و وجود اختلافات احتمالی، بر منطق مشترکی استوارند؛ آن‌ها معتقدند مذاکره زود است، دشمن هزینه کافی نداده، آتش‌بس باعث تجدیدقوای آمریکا می‌شود و توافق غیرقابل‌اعتماد است، لذا باید برای پیروزی بزرگ‌تر فشار ادامه یابد.
اگرچه بدعهدی‌های آمریکا این احتیاط را توجیه‌پذیر می‌کند، اما این جریان پاسخ روشنی درباره نقطه پایان جنگ ندارد و تنها از مقاومت و افزایش هزینه سخن می‌گوید.
از این رو، این رویکرد «جنگ بدون راه خروج» و طرفدارانش «جریان جنگ بی‌پایان» نامیده می‌شوند.
