سامان قدوس، یکی از بازیکنان حرفهای و الگوی نسل جدید تیم ملی که در زمره بازیکنان متولد یا بزرگشده در خارج از کشور (مانند نمونههای دوران برانکو، فریدون زندی و اخیراً دنیس اکرت) بود، خداحافظی کرد.
او به عنوان بازیسازی متعهد و به دور از حاشیه، تمام توانش را برای تیم ملی گذاشت.
تفاوت قدوس با دیگران نهتنها در رفتار حرفهای، بلکه در نگاهش به پایان حضور در تیم ملی نمایان شد؛ تفاوتی در فرهنگ اروپایی نسبت به فوتبالیستهای داخلی که حتی با تبدیل شدن بازیکن به مربی نیز تغییر نمیکند.
جزئیات نامه خداحافظی او نیز قابل توجه است.