موسیقی نواحی ایران با تکیه بر اسناد تاریخی و تنوع فرهنگی، اصالتی باستانی دارد و تداوم آن مدیون تلاش هنرمندان و ماهیت عامیانه و مردمی‌اش است.
اگرچه موسیقی دستگاهی از موسیقی مقامی برآمده، اما باعث نابودی موسیقی نواحی نشده است.
در کنار آیین‌های ملی، مذهبی و سازهای باستانی، «کارآواها» جایگاه ویژه‌ای در موسیقی عامیانه دارند؛ کارآواها در واقع نواها، زمزمه‌ها و آوازهایی هستند که زنان و مردان هنگام کار، به‌صورت انفرادی یا گروهی اجرا می‌کنند.
