اکوایران: انتخابات اسرائیل با وجود مشارکت کم‌سابقه ۷۸ درصدی، نتوانست تکلیف قدرت را روشن کند. بلوک به رهبری بنیامین نتانیاهو با کسب ۵۳ کرسی در صدر قرار گرفت، اما برای تشکیل کابینه به ۶۱ رأی نیاز دارد. در سوی مقابل، مخالفان به رهبری گادی آیزنکوت ۴۸ کرسی به دست آوردند و بلوک احزاب عرب نیز با ۱۹ کرسی می‌تواند معادلات تشکیل دولت را تغییر دهد.
حالا مسئله فقط رقابت دو چهره سیاسی نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از اختلافات ایدئولوژیک، ملاحظات حقوقی و بی‌اعتمادی‌های سیاسی، تشکیل کابینه را دشوار کرده است.
مخالفان نتانیاهو برای رسیدن به قدرت باید حمایت احزاب عرب را جلب کنند؛ ائتلافی که با مخالفت برخی متحدان یهودی آیزنکوت روبه‌روست. از سوی دیگر، تشکیل کابینه وحدت ملی با مشارکت نتانیاهو و آیزنکوت نیز با موانعی جدی، از جمله پرونده‌های قضایی نتانیاهو و وعده بررسی مستقل وقایع هفتم اکتبر، مواجه است.
در این میان، احتمال جذب نمایندگان مخالفان از سوی نتانیاهو و حتی برگزاری انتخابات مجدد نیز مطرح است؛ سناریوهایی که هرکدام می‌توانند آرایش سیاسی اسرائیل را تغییر دهند.
اما در این میان یک بازیگر خارجی هم اهمیت پیدا می‌کند: دونالد ترامپ؛ کسی که شاید بتواند دو جریان رقیب را به توافق برساند.
حالا پرسش این است: چه کسی قفل بن‌بست سیاسی اسرائیل را باز می‌کند؟ نتانیاهو، آیزنکوت، احزاب عرب یا ترامپ؟
