حسن حبیبی سرمربی اسبق تیم ملی فوتبال ایران پس از چند سال بیماری، دارفانی را وداع گفت.
حسن حبیبی متولد سال ۱۳۱۸ بود و اگرچه در کرمان به دنیا آمد ولی پس از انتقال پدرش به تهران، ساکن محله چهارصد دستگاه شد. او در دوران بازیگری برای شاهین و تاج بازی کرد و و پس از تشکیل پاس تهران به خاطر اینکه دانش آموخته دانشکده پلیس بود، به این تیم پیوست و از او به عنوان یکی از بنیانگذاران سبزپوشان پایتخت یاد می‌شود. البته جدایی او از شاهین و پیویتنش به تاج در اوایل دهه چل سر و صدای زیادی راه انداخت. حسن حبیبی یکی از ملی پوشان ما در رقابت‌های المپیک ۱۹۶۴ توکیو بود و همراه با تیم ملی ایران در جام ملت‌های ۱۹۶۸ تهران هم برای نخستین بار عنوان قهرمانی این پیکارها را به دست آورد. استاد حسن حبیبی مربیگری را از ابتدای دهه ۵۰ شمسی شروع کرد و با پاس قهرمان جام تخت جمشید شد. او اولین سرمربی تیم ملی ایران بعد از انقلاب بود و ما را به المپیک ۱۹۸۰ رساند. مسابقاتی که البته در مرحله نهایی آن شرکت نکردیم. حبیبی با تیم ملی ایران در جام ملت‌های ۱۹۸۰ کویت هم سوم شد و در پیکارهای انتخابی المپیک ۱۹۹۲ بارسلونا ۱۹۹۶ آتلانتا نیز سکان هدایت تیم امید را بر عهده داشت اما به موفقیتی دست نیافت.
او سالیان متمادی سرمربی آرارات بود و این تیم را یکی از قطب‌های فوتبال تهران تبدیل کرد. حبیبی سابقه کار در برق شیراز و استقلال اهواز را هم داشت. ناصر حجازی، علی پروین، حمید علیدوستی، حسن روشن، بهناش فریبا، ایرج دانایی فرد، محمد صادقی، حسین گازرانی، ابراهیم قاسم پور، خداداد عزیزی، افشین پیروانی، یحیی گل محمدی، کریم باقری، مهدی پاشازاده، نیما نکیسا، ادموند بزیک، داریوش یزدانی، رضا شاهرودی، مهرداد میناوند و... از جمله شاگردان او در فوتبال ایران محسوب می‌شوند.
بازی خداحافظی در حضور اسطوره فوتبال انگلیسحسن حبیب در ۱۸ بهمن ۱۳۴۹ طی دیداری که میان بازیکنان تیم‌های ملی سال‌های گذشته و جوانان تهران در ورزشگاه امجدیه برگزار شد، برای همیشه با فوتبال ملی خداحافظی کرد و نکته اینجاست که استنلی ماتیوس یکی از اسطوره های فوتبال انگلیس و برنده اولین توپ طلای اروپا که جهت برگزاری یک کلاس آموزشی و دیداری نمادین از انگلیس به ایران آمده بود، در این دیدار حضور یافت و کاپیتانی تیم منتخب جوانان را بر عهده گرفت.
روحش شاد و یادش گرامی.
