یکی از اتفاقات ناخوشایند برای پرسپولیس در دیدار مقابل فولاد، مصدومیت محمد خدابنده‌لو بود؛ بازیکنی که نقش مهمی در بازی‌سازی و ارتباط میان خط میانی و خط حمله سرخپوشان دارد. خروج او از زمین شرایط را برای مهدی تارتار دشوار کرد و سرمربی پرسپولیس مجبور شد از پوریا لطیفی‌فر در این منطقه استفاده کند؛ تعویضی که نتوانست خلأ خدابنده‌لو را به‌طور کامل پوشش دهد.
این مشکل در دیدار مقابل نساجی هم خودش را نشان داد. پرسپولیس اگرچه در قائمشهر به پیروزی رسید و سه امتیاز ارزشمند را به دست آورد، اما خط میانی این تیم برخلاف انتظار شادابی و پویایی لازم را نداشت. غیبت خدابنده‌لو، به‌عنوان تنها هافبک رونده و بازیکنی که می‌تواند با حرکت‌های رو به جلو جریان بازی را تغییر دهد، کاملاً به چشم آمد.
واقعیت این است که پرسپولیس در ترکیب فعلی خود بازیکنی با ویژگی‌های مشابه خدابنده‌لو ندارد. او علاوه بر توانایی بازی‌سازی، با دوندگی و نفوذهایش می‌تواند فاصله میان خطوط را از بین ببرد و به مهاجمان تیم کمک کند. اتفاقی که در دو مسابقه اخیر و به‌خصوص مقابل نساجی، جای خالی آن احساس شد.
با این شرایط، تا زمان بازگشت خدابنده‌لو یا جذب یک هافبک باکیفیت در نقل‌وانتقالات نیم‌فصل، به نظر می‌رسد خط میانی پرسپولیس همچنان با همین مشکل دست‌وپنجه نرم کند. تارتار باید برای این ضعف چاره‌ای پیدا کند؛ چراکه در ادامه فصل و مقابل حریفان قدرتمندتر، نمی‌توان همیشه روی کسب نتیجه با وجود چنین خلأیی حساب کرد.
