بعضی رفاقت‌ها از مدال و قهرمانی فراتر می‌روند مثل قصه امیرحسین زارع و فردین هدایتی که سال‌ها پشت هم ایستادند و حالا هر دو با قهرمانی کشتی جهان، رفاقت‌شان را هم به رنگ طلا درآورده‌اند.
به گزارش مشرق، این بخشی از صحبت‌های فردین هدایتی درباره امیرحسین زارع است؛ «امیرحسین زارع جدا از بحث کشتی، برادر من است. او در کرمان حضور داشت و حضورش باعث انگیزه و روحیه من شد. خیلی دوستش دارم و برای من با برادر کوچکم فرزین هیچ فرقی ندارد.». جمله‌هایی که نشان می‌دهد رابطه این ۲ قهرمان فراتر از یک دوستی معمولی و هم‌تیمی بودن است.
زارع هم وقتی از رفیقش صحبت می‌کند، چیزی کم نمی‌گذارد: «بهترین دوستم فردین هدایتی است. ما خیلی با هم رفیق هستیم. در آمل تقریباً هر روز با هم هستیم؛ او مثل اعضای خانواده‌ام است و خیلی دوستش دارم. واقعاً مثل برادر برای من است. حتی بیشتر از خودم برای فردین آرزوی موفقیت می‌کنم و همیشه دوست دارم کمکش کنم.»
این جملات شاید به‌تنهایی برای شناخت رابطه این دو کافی باشد اما وقتی پای اتفاقاتی که در چند سال گذشته بین آنها افتاده به میان می‌آید، عمق این رفاقت بیشتر مشخص می‌شود. یکی از مازندران راهی کرمان می‌شود تا در روزهای حساس انتخابی تیم ملی و رقابت سنگین‌وزن فرنگی کنار دوستش باشد و به او روحیه بدهد و دیگری چنان از موفقیت رفیقش خوشحال می‌شود که انگار خودش روی سکوی قهرمانی ایستاده است.
اما ماجرا فقط به رفاقت بیرون از تشک ختم نمی‌شود. زارع و هدایتی در جهانی هم نشان دادند که از یک جنس کشتی می‌گیرند؛ دو سنگین‌وزن که برخلاف تصور رایج از کشتی این وزن، قرار نیست فقط به حریفان فشار بیاورند، حریف را هول بدهند و منتظر اشتباه او بمانند. آنها به رقابت‌های جهانی رفتند تا کشتی بگیرند، فن اجرا کنند و تماشاگر را از دیدن مبارزه‌هایشان به وجد بیاورند.
نگاهی به عملکرد این دو کشتی‌گیر در رقابت‌های جهانی نشان می‌دهد که هر ۲ با چه اقتداری به مدال طلا رسیدند. حریفان یکی پس از دیگری مقابل آنها تسلیم شدند و خبری از کشتی‌های محتاطانه و فرسایشی نبود.
زارع و هدایتی از همان ثانیه‌های ابتدایی به دنبال برتری بودند؛ با حمله، اجرای فنون و امتیازگیری‌های پیاپی اجازه ندادند رقیبان حتی فرصت پیدا کنند نقشه‌هایشان را روی تشک پیاده کنند. آنقدر مقتدرانه کشتی گرفتند که هرچه مسابقات جلوتر می‌رفت، اعتماد به قهرمانی‌شان بیشتر می‌شد. انگار از قبل مشخص بود که این دو نفر قرار نیست دست خالی از جهانی برگردند.
حالا هر دو طلای جهان را در کارنامه دارند؛ یکی در کشتی آزاد و دیگری در کشتی فرنگی. دو رشته متفاوت اما دو قهرمان با روحیه‌ای نزدیک و سبک کشتی تماشایی. داستان زارع و هدایتی نمونه‌ای از دوستی‌هایی است که فقط در قاب عکس و تبریک‌های بعد از مسابقه خلاصه نمی‌شود؛ رفاقتی که یک روز در سالن مسابقه و کنار تشک خودش را نشان می‌دهد و روز دیگر با فنون تماشایی و دو مدال طلای جهان، شیرینی‌اش را به مردم می‌رساند.
منبع: فارس
