هوش مصنوعی در اغلب شئون زندگی راه یافته اما برخی تجربه‌های ناموفق نشان می‌دهد هنوز راه زیادی دارد تا جای انسان‌ها را بگیرد.
به گزارش اطلاعات آنلاین، در یک بامداد سرد در ژانویه ۲۰۲۴، کارمندان دفتر مرکزی انتشارات بزرگ «مک‌میلان» در منهتن نیویورک، هنگام ورود به ساختمان با صحنه غیرمنتظره‌ای روبرو شدند. سالن غذاخوری شرکت با بادکنک‌های بنفش، بنرهای مجلل، حروف چراغ‌دار بزرگ و سینی‌های دوناتی که عبارت «NOA اینجاست» را شکل داده بودند، آذین‌بندی شده بود. مدیریت شرکت برای رونمایی از همکار جدید و فوق‌العاده خود یک جشن تمام‌عیار به راه انداخته بود؛ همکاری که یک انسان نبود، بلکه یک چت‌بات هوش مصنوعی بود.
این ابزار که NOA نام داشت، مخفف عبارت «نه یک دستیار معمولی» (No Ordinary Assistant) بود؛ نامی که از همان ابتدا حس توهین‌آمیزی به دستیاران انسانی انتشارات داد. مدیران شرکت با ارسال ایمیل‌های متعدد کارمندان را تشویق کردند تا برای نگارش ایمیل‌ها، تحقیقات بازار، خلاصه‌نویسی و حتی تعیین اهداف سالانه خود از این دستیار دیجیتالی استفاده کنند. اما این تمام ماجرا نبود؛ به کارمندان گفته شد که می‌توانند لحن صحبت کردن این هوش مصنوعی را روی حالت‌های عجیبی مانند «بدبینانه»، «کنایه‌آمیز» یا «پشیمان» تنظیم کنند!
با این حال، طنز ماجرا زمانی پررنگ‌تر شد که نمایندگان شرکت سازنده در جلسات آموزشی، دست‌نوشته‌های گران‌بهای نویسندگان بزرگ را صرفاً «محتوا» نامیدند؛ تعبیری که خشم و تعجب ویراستاران ادبی را برانگیخت. یکی از کارمندان در این باره گفت: «تصور ما این بود که داریم ادبیات منتشر می‌کنیم، اما آن‌ها به چشم محتوای خام به آن نگاه می‌کردند!»
رویاپردازی مدیران مک‌میلان طولی نکشید. به گفته کارمندان، این دستیار پر سر و صدا بی‌نهایت نامطمئن، پر از خطا و غیرقابل اعتماد بود. یکی از کارمندان با صراحت به مجله وایرد گفت: «این ابزار افتضاح بود و عملاً هیچ‌کس از آن استفاده نمیکرد!»
در نهایت، در اکتبر ۲۰۲۵، رونمایی از این پروژه حباب‌گونه با یک ایمیل بی‌روح به پایان رسید و مدیریت اعلام کرد که پروژه NOA به طور کامل متوقف و بایگانی شده است. شکست این ابزار نه‌تنها ضربه‌ای به ادعاهای بزرگ درباره جایگزینی هوش مصنوعی در صنعت کتاب بود، بلکه روابط نویسندگان پرفروش را نیز با ناشران بزرگ دچار خدشه کرد. با وجود این شکست تلخ، مدیران انتشارات تسلیم نشده‌اند و اکنون در تلاشند تا شانس خود را با ابزارهای دیگری مانند گوگل جمینای امتحان کنند؛ آزمایشی که تا کنون ویراستاران آن را «کاملاً بی‌فایده» توصیف کرده‌اند!
برچسب‌ها
