اکوایران: برآورد بلومبرگ نشان می‌دهد شکاف میان عرضه و تقاضای جهانی مس در سال ۲۰۳۵ به حدود ۸ درصد و در سال ۲۰۵۰ به ۴۴ درصد می‌رسد. درحالی‌که توسعه یک معدن جدید ممکن است تا ۱۵ سال طول بکشد، افت عیار ذخایر معادن قدیمی نیز افزایش تولید را دشوارتر کرده است. قیمت مس در بورس فلزات لندن هم ماه گذشته از ۱۴ هزار و ۸۷۵ دلار در هر تن عبور کرد؛ نشانه‌ای از فشار فزاینده بر بازار این فلز.
در کنار رشد تقاضا، تنش‌های تنگه هرمز و افزایش قیمت گوگرد، ماده اولیه تولید اسید سولفوریک، می‌تواند هزینه‌های تولید مس را نیز بالا ببرد. تداوم این شرایط، هزینه توسعه زیرساخت‌های فناوری و انرژی را افزایش می‌دهد و مسیر گذار سبز را دشوارتر می‌کند.
اما این تحولات برای ایران چه معنایی دارد؟ ایران با برخورداری از ذخایر قابل‌توجه مس، چه جایگاهی می‌تواند در بازار آینده این فلز داشته باشد؟ آیا صنعت مس کشور آمادگی بهره‌برداری از این فرصت را دارد و چه موانعی پیش روی توسعه آن قرار گرفته است؟
در این گزارش، کورش شعبانی، فعال حوزه مس، از فرصت‌ها و چالش‌های پیش روی این صنعت می‌گوید.
