مدیرعامل فولاد خوزستان: ظرفیت صادرات زمینی فولاد با صادرات دریایی قابل مقایسه نیست | باید ارزش افزوده محصولات صادراتی را افزایش دهیم

در پساجنگ، باید نگاه به صنعت فولاد اصلاح شود اقتصادنیوز: مدیرعامل فولاد خوزستان یکی از چالش‌های جدی پس از جنگ را حوزه حمل‌ونقل و صادرات دانست و گفت: حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد صادرات محصولات فولادی از مسیرهای دریایی انجام می‌شود و محدودیت‌های ایجادشده در این بخش، فشار بیشتری بر مسیرهای زمینی وارد کرده است؛ در حالی که ظرفیت صادرات زمینی با صادرات دریایی قابل مقایسه نیست.

به گزارش اقتصادنیوز، امین ابراهیمی، مدیرعامل فولاد خوزستان در پنل تخصصی گروه رسانه ای دنیای اقتصاد که در حاشیه سمپوزیوم و نمایشگاه بین‌المللی فولاد 1405 برگزار شد، با اشاره به آسیب‌های واردشده به زیرساخت‌های فولاد در جریان جنگ، گفت: فولاد خوزستان و فولاد مبارکه به‌عنوان دو مجموعه بزرگ فولادی کشور مورد حمله قرار گرفتند، اما با اتکا به توان داخلی و تلاش کارکنان، این مجموعه‌ها در مدت کوتاهی به مدار تولید بازگشتند.

او با اشاره به توسعه بومی‌سازی در صنعت فولاد افزود: در گذشته میزان وابستگی خارجی صنعت فولاد به حدود ۴۰ درصد می‌رسید، اما امروز این میزان به کمتر از ۵ درصد کاهش یافته است. همین موضوع باعث شد شرکت‌ها بتوانند در شرایط بحرانی و بدون حضور کارشناسان خارجی، تجهیزات و خطوط خود را مجدداً راه‌اندازی کنند.

ابراهیمی تأکید کرد: در شرایط فعلی، صنعت فولاد نباید صرفاً به دنبال افزایش تناژ صادرات باشد، بلکه باید ارزش افزوده محصولات صادراتی را افزایش دهد.

او افزود: هرچه صادرات به انتهای زنجیره تولید و محصولات با ارزش افزوده بالاتر نزدیک‌تر شود، توجیه اقتصادی بیشتری برای کشور خواهد داشت و می‌تواند به عبور صنعت فولاد از شرایط فعلی کمک کند.

ابراهیمی در ادامه با اشاره به بحران انرژی اظهار کرد: صنعت فولاد حدود ۵ درصد گاز و ۹ درصد برق کشور را مصرف می‌کند، اما بخش قابل توجهی از نیاز انرژی خود را نیز از طریق سرمایه‌گذاری مستقیم در نیروگاه‌ها تأمین کرده است.

به گفته او، فولادسازان در سال‌های اخیر در حوزه تولید برق و سرمایه‌گذاری در میادین گازی و زیرساخت‌های انرژی سرمایه‌گذاری کرده‌اند، اما در شرایط محدودیت، همواره امکان استفاده کامل از انرژی تولیدشده توسط خود بنگاه‌ها را ندارند.

او تأکید کرد که در دوران پساجنگ، باید نگاه به صنعت فولاد اصلاح شود و اگر این صنعت دارای مزیت نسبی برای سرمایه‌گذاری در کشور است، باید امکان استفاده از منابع انرژی تولیدشده توسط خود شرکت‌ها فراهم شود.