فرماندهان عالی نیروی دریایی آمریکا با اشاره به ماموریتهای طولانی این نیروها روی آب و فرسودگی ناوگانها هشدار دادهاند هیچ جدول زمانی مشخصی برای بازگشت به شرایط عادی وجود ندارد و سالها طول خواهد کشید تا نیروی دریایی بتواند از فشار عملیاتی موجود، چه از نظر لجستیکی و چه از نظر مالی، رهایی یابد.
فرماندهان نیروی دریایی آمریکا همچنین خاطرنشان کردند که ملوانان از بلاتکلیفی بیزارند و ترجیح میدهند از همان ابتدا در جریان امور قرار بگیرند تا اینکه با تمدیدهای مکرر مدت ماموریت مواجه شوند. در همین بین، وضعیت کنونی به گونهای است که با بازگشت ناوشکنها به دورههای تعمیر و نگهداری، صدها میلیون دلار هزینه اضافی به بودجه تحمیل میشود.
به نوشته مجله فوربس،«جان پریمن»، ارشدترین درجهدار نیروی دریایی آمریکایی، توضیح داد که نیروی دریایی یادداشتی ارائه کرده که در آن شرح داده چرا تمدید ماموریتها نامطلوب است، در حالی که تصمیمگیری در مورد تمدید حضور کشتیها در ماموریت، در سطحی بالاتر از نیروی دریایی اتخاذ میشود.
دریاسالار داریل کادل، فرمانده عملیات نیروی دریایی ایالات متحده نیز اظهار داشت که تمدید ماموریتها مستلزم مدیریت هزینهها و در نظر گرفتن دورههای بازیابی، استراحت و تعمیرات است. مقامات، وضعیت فعلی نیروی دریایی را نیازمند یک دوره بازیابیِ چندساله توصیف کردند که هیچ راه میانبری برای آن وجود ندارد.
دوری نیروهای آمریکایی از اعضای خانوادهمقامات نیروی دریایی ایالات متحده، طی سخنرانیهای جداگانهای در «بنیاد یادبود نیروی دریایی ایالات متحده» اعلام کردند که ملوانان آمریکایی باید در آیندهای قابل پیشبینی، انتظار ماموریتهای بسیار طولانیمدت را داشته باشند.
پریمن گفت: «ما به آخرین گروه ضربتی که اعزام شده، گفتهایم که انتظار ماموریتی بین ۱۰ تا ۱۱ ماه را داشته باشند. مساله این است که اگر به منابع موجود و نحوه مصرف آنها نگاه کنید، من و فرمانده عملیات نیروی دریایی به این نتیجه رسیدهایم که وضعیت همینطور خواهد ماند.»
کادل نیز افزود هیچ جدول زمانی مشخصی برای بازگشت به شرایط عادی وجود ندارد و سالها طول خواهد کشید تا نیروی دریایی بتواند از فشار عملیاتی موجود، چه از نظر لجستیکی و چه از نظر مالی، رهایی یابد.
هر دو مقام اشاره کردند که خانوادهها و ملوانان خواهان شفافیت در مورد مدتزمان احتمالی مأموریتها هستند. در حال حاضر، تنها کاری که نیروی دریایی میتواند انجام دهد این است که تصویری کلی و اولیه از دورههای طولانی و غیرقابلپیشبینی خدمت ارائه دهد؛ یا به عبارت دقیقتر، تلاش کند تا انتظارات بیش از حدی در آنها ایجاد نکند.
دریاسالار داریل کادل ادامه داد: «به نظرم ملوانان آمادگی دارند تا در ماموریتهایی طولانیتر از دوره برنامهریزیشده هفت ماهه شرکت کنند، اما میخواهند بدانند این تمدید دقیقا چقدر خواهد بود. من تلاش زیادی کردهام تا با رئیس ستاد مشترک و کارکنان دفتر وزیر جنگ هماهنگ کنم که اگر قرار است ماموریتی تمدید شود، این تمدید بر اساس منطقِ همان جدول زمانی موجود صورت گیرد.»
پریمن گفت که ملوانان و خانوادههایشان نه تنها به دلیل دوری از یکدیگر برای مدتزمانهای نامشخص، بلکه به خاطر عدم شفافیت درباره آیندهشان، تحت فشار و استرس هستند.
تعمیر و نگهداری داراییهای نظامی آمریکاهر دو افسر نیروی دریایی آمریکا توضیح دادند که نیروی دریایی، علاوه بر تحمل بار مالی سنگین، با چالشهای لجستیکی قابلتوجهی در زمینه تامین مجدد تدارکات برای کشتیهایی مواجه شده است که به دلیل تمدید مکرر ماموریتها در حین عملیات، برای مدتهای طولانی در دریا باقی ماندهاند.
کادل در این باره افزود: «میتوانید تصور کنید که عملیات خشم حماسی بدون برنامهریزیهایی که برای بودجه سال مالی ۲۰۲۶ انجام شده بود، آغاز شد. تامین بودجههای پیشبینینشده ناگزیر از محل ردیفهای بودجهای نیروی دریایی صورت گرفته است. وقتی ماموریت همه را تمدید میکنم، میتوانید تصور کنید که چه پیش میآید؛ برنامههایی که از قبل زمانبندی شده بودند، حالا روی هم انباشته میشوند.»
او با اذعان به چالشهای مداوم نیروی دریایی در زمینه تعمیر کشتیها، گفت: «صدها میلیون دلار باید صرف نیازهای بودجهای مختلف شود، چرا که ما اکنون در حال بازگرداندن این ناوشکنها به چرخه تعمیر و نگهداری آنها هستیم. وضعیت کنونی نیروی دریایی به گونهای است که بهبود آن سالها به طول خواهد انجامید. هیچ راه میانبری برای این مساله وجود ندارد. بنابراین، مسیری طولانی در پیش خواهیم داشت. ما بهشدت در تلاشیم تا ابعاد این وضعیت را مشخص کنیم و اطمینان حاصل کنیم که برای آن آمادگی داریم.»