پرونده‌های مرتبط با جفری اپستین، مجرم جنسی آمریکایی، بار دیگر نام دونالد ترامپ را در مرکز جنجالی سیاسی و قضایی قرار داده‌اند؛ این بار با انتشار گزارشی تازه از سوی دموکرات‌های کمیته قضایی مجلس نمایندگان آمریکا که در آن، بئاتریس کیول، مدل پیشین سوئیسی و نایب‌ملکه زیبایی سوئیس، مدعی شده است ترامپ در سال ۱۹۹۳ در هتل پلازا نیویورک به او تجاوز کرده است. اتهامی سنگین که کاخ سفید آن را رد می‌کند و تاکنون به محکومیت کیفری ترامپ در این پرونده منجر نشده است.
به گزارش پارس نیوز، ماجرا تنها به یک ادعای مربوط به بیش از سه دهه پیش محدود نمی‌شود. نام اپستین، وعده‌های مربوط به آینده شغلی و تحصیلی یک مدل جوان، رقابت‌های زیبایی تحت حمایت ترامپ و انتشار گزارش در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، مجموعه‌ای از پرسش‌ها و حاشیه‌ها را به وجود آورده‌اند؛ پرسش‌هایی که برای پاسخ به آن‌ها باید میان روایت کیول، یافته‌های گزارش دموکرات‌ها و موضع رسمی کاخ سفید تفاوت قائل شد.
بئاتریس کیول کیست؟بئاتریس کیول، که در برخی رسانه‌ها با نام املایی «بئاتریس» یا «بئاتریس کیول» معرفی شده، مدل پیشین سوئیسی و کارمند سابق حوزه خدمات مالی است. او در سال ۱۹۹۲ به مقام نایب‌ملکه زیبایی سوئیس رسید و پس از آن در رقابت‌هایی از جمله مسابقه ملکه زیبایی اروپا شرکت کرد. همین حضور در مسابقات زیبایی، به گفته خودش، مسیر آشنایی او با شبکه‌ای از افراد بانفوذ در آمریکا را هموار کرد.
کیول در سال ۱۹۹۳، زمانی که در دهه بیست زندگی خود بود، برای شرکت در مسابقه «رویای آمریکایی دونالد جی. ترامپ» دعوت شد؛ رقابتی که با حمایت ترامپ برگزار می‌شد و شرکت‌کنندگانی در محدوده سنی ۱۶ تا ۲۲ سال داشت. بنا بر گزارش رسانه‌های سوئیسی و آمریکایی، جیل هارت، آرایشگر و همکار سابق ترامپ، در فراهم شدن حضور کیول در این رویداد نقش داشت.
کیول سال‌ها بعد درباره تجربه خود سخن گفت؛ تجربه‌ای که روایت او از یک برخورد نامناسب و تعرض جنسی در سال ۲۰۲۴، در گزارش‌های تازه‌تر به ادعای تجاوز تبدیل شده است. این تفاوت در نحوه بیان ماجرا اهمیت دارد، زیرا گزارش جدید جزئیاتی را مطرح می‌کند که پیش‌تر به این شکل عمومی نشده بود.
ماجرای هتل پلازا؛ روایت کیول از آنچه در سال ۱۹۹۳ گذشتطبق روایت کیول که در گزارش دموکرات‌های کمیته قضایی مجلس نمایندگان بازتاب یافته، او در نوامبر ۱۹۹۳ برای شرکت در برنامه مسابقه زیبایی به نیویورک و نیوجرسی رفت. در جریان یک ناهار مطبوعاتی در هتل پلازا، که آن زمان در مالکیت ترامپ بود، رئیس‌جمهور کنونی آمریکا به او نزدیک شد و گفت: «بالاخره با خانم کیول ملاقات کردیم.»
بر اساس این گزارش، بعدتر یکی از کارکنان ترامپ از کیول دعوت کرد برای دیداری خصوصی به یکی از سوئیت‌های طبقه بالای هتل برود. او تصور می‌کرد چنین ملاقاتی ممکن است به پیشرفت حرفه‌ای و ادامه تحصیلش در آمریکا کمک کند؛ به‌ویژه آنکه به گفته خودش، وعده‌هایی درباره دریافت ویزای آمریکا و پذیرش در دانشگاه نیویورک به او داده شده بود.
اما روایت کیول از آن ملاقات، به ادعایی بسیار جدی ختم می‌شود. او مدعی است ترامپ پس از ورودش به سوئیت، از پشت او را گرفت و به او تجاوز کرد؛ اتفاقی که به گفته او با پاره شدن لباس و جراحت و کبودی همراه بود.
در ادامه این روایت، ترامپ از او خواسته بود سکوت کند و گفته بود: «نمایش باید ادامه پیدا کند.» کیول همچنین ادعا کرده است که پس از این اتفاق، با ترس و اضطراب مسابقه را به پایان رساند. بنا بر گزارش منتشرشده، گذرنامه او نیز هنگام ورود از وی گرفته شده بود و همین مسئله نگرانی‌اش را درباره درخواست خروج زودهنگام افزایش می‌داد.
این جزئیات، روایت و ادعاهای کیول هستند و انتشار آن‌ها در گزارش نمایندگان دموکرات به معنای اثبات قضایی وقوع جرم نیست.
پای اپستین چگونه به ماجرا باز شد؟یکی از مهم‌ترین ابعاد این پرونده، ادعای کیول درباره ملاقات با جفری اپستین در همان روز است؛ فردی ثروتمند که به دلیل جرائم جنسی و شبکه سوءاستفاده از دختران و زنان جوان، به یکی از جنجالی‌ترین چهره‌های آمریکا تبدیل شد.
طبق روایت نقل‌شده در گزارش، اپستین خود را «بهترین دوست دان» معرفی کرد؛ اشاره‌ای به نام کوچک دونالد ترامپ. کیول می‌گوید اپستین نیز وعده‌هایی مشابه درباره کمک به دریافت ویزا و ورود به دانشگاه مطرح کرد و از او برای شرکت در مهمانی‌ای در عمارت مارالاگو، ملک ترامپ در فلوریدا، دعوت به عمل آورد.
بر اساس همین روایت، اپستین درباره مهمانی‌های مشترک خود با ترامپ صحبت کرده بود. این بخش از ماجرا به دلیل سابقه اپستین و ارتباطات اجتماعی او با افراد بانفوذ، توجه ویژه‌ای برانگیخته است.
با این حال، باید میان ارتباط اجتماعی با اپستین و مشارکت در جرائم او تفاوت گذاشت. طرح نام ترامپ در روایت کیول، به‌خودی‌خود اثبات‌کننده مشارکت او در شبکه قاچاق جنسی اپستین نیست. پرسش اصلی این است که آیا شواهد مستقل و قابل ارزیابی می‌توانند ادعاهای مطرح‌شده را تأیید کنند یا خیر
چرا کیول پس از سه دهه دوباره خبرساز شد؟کیول در سال ۲۰۲۴ به‌صورت عمومی درباره تعرض ادعایی ترامپ صحبت کرد. او در گفت‌وگوهای بعدی گفته است که این تجربه برایش آزاردهنده بوده و پس از افشای ماجرا نیز پیام‌های تهدیدآمیز دریافت کرده است. رسانه آمریکایی دیلی بیست در گزارشی در ژوئیه ۲۰۲۶ به نگرانی‌های او درباره تهدیدهای ناشناس پرداخت.
اکنون انتشار گزارش تازه دموکرات‌های کمیته قضایی مجلس نمایندگان، پرونده را وارد مرحله جدیدی از بحث عمومی کرده است. این گزارش، روایت کیول را با جزئیات بیشتری مطرح می‌کند و درباره استفاده احتمالی از مسابقات زیبایی برای نزدیک شدن به زنان جوان و آسیب‌پذیر پرسش‌هایی را پیش می‌کشد. دموکرات‌های منتشرکننده گزارش همچنین به روایت‌های دیگر درباره ارتباطات ترامپ و اپستین پرداخته‌اند.
زمان انتشار گزارش نیز قابل توجه است: این تحول در روزهای منتهی به انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر ۲۰۲۶ آمریکا رخ داده است؛ انتخاباتی که رقابت حزبی در آن اهمیت سیاسی بالایی دارد. همین هم‌زمانی باعث شده است که انگیزه‌های سیاسی انتشار گزارش نیز به موضوع اختلاف تبدیل شود.
واکنش کاخ سفید؛ تکذیب قاطع و اتهام بهره‌برداری سیاسیکاخ سفید ادعاهای کیول را رد کرده است. لورن بیس، سخنگوی کاخ سفید، در واکنشی که رسانه‌ها نقل کرده‌اند، گفته است: «هیچ‌یک از این ادعاها درست نیست.»
او گزارش دموکرات‌ها را تلاشی سیاسی برای منحرف کردن توجه افکار عمومی از دستاوردهای ترامپ توصیف کرده و گفته است رئیس‌جمهور آمریکا جفری اپستین را به دلیل رفتارهای نامناسب از باشگاه مارالاگو اخراج کرده بود. کاخ سفید همچنین بر این موضع تأکید کرده است که ترامپ در ارتباط با پرونده اپستین تبرئه شده است؛ هرچند این ادعا نباید با صدور حکم قضایی درباره صحت یا نادرستی تک‌تک ادعاهای کیول اشتباه گرفته شود.
تا زمان انتشار گزارش‌های مورد اشاره، ترامپ در ارتباط با ادعای کیول با اتهام کیفری مشخصی روبه‌رو نشده و حکم قضایی درباره این ادعا صادر نشده است.
پرونده‌ای میان حقیقت‌یابی و جدال سیاسیپرونده بئاتریس کیول در نقطه تلاقی سه موضوع حساس قرار گرفته است: ادعای تعرض جنسی، ارتباطات اجتماعی دونالد ترامپ با جفری اپستین و رقابت سیاسی در آمریکا. از یک سو، روایت کیول پرسش‌هایی جدی درباره اتفاقات ادعایی سال ۱۹۹۳ و ضرورت بررسی شواهد مطرح می‌کند؛ از سوی دیگر، تکذیب کاخ سفید و نبود حکم قضایی در این پرونده مانع از آن است که اتهام را واقعیتی اثبات‌شده تلقی کنیم.
آنچه این ماجرا را فراتر از یک ادعای قدیمی قرار می‌دهد، بازگشت مداوم پرونده اپستین به عرصه سیاست آمریکاست؛ پرونده‌ای که همچنان درباره روابط افراد بانفوذ، نحوه حمایت از قربانیان و مرز میان پاسخ‌گویی عمومی و بهره‌برداری حزبی پرسش ایجاد می‌کند.
در نهایت، سرنوشت ادعاهای کیول نه با شدت واکنش‌های سیاسی، بلکه با کیفیت شواهد، امکان بررسی مستقل و روشن شدن جزئیات قابل اثبات تعیین خواهد شد.
