با توجه به نتایج اولیه انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی، می‌توان ۴ سناریوی احتمالی برای عرصه سیاسی این رژیم مطرح کرد که محتمل‌ترین آنها رسیدن به بن‌بست سیاسی است.
به گزارش مشرق به نقل از الجزیره، انتخابات پارلمانی رژیم صهیونیستی که دیروز برگزار شد با میزان مشارکت ۷۷٫۷ درصدی به پایان رسید. بر اساس نتایج اولیه که ر اساس منابع رسانه‌ای رژیم صهیونیستی اندکی متفاوت گزارش می‌شود، ائتلاف مخالفان به ریاست گادی آیزنکوت بین ۵۱ تا ۵۳ کرسی به دست آورد، در حالی که ائتلاف نتانیاهو بین ۵۰ تا ۵۱ کرسی کسب کرده است. در همین حال، دو فهرست عربی نیز مشارکت گسترده عرب‌های ساکن سرزمین‌های اشغالی مجموعاً به دستاوردی قابل توجه و بی سابقه رسیده‌اند و ۱۷ تا ۱۸ کرسی پارلمانی را به دست آورند.
با توجه به اینکه هیچ‌یک از دو اردوگاه پیروزی قاطعی به دست نیاورده‌اند، عرصه سیاسی سرزمین‌های اشغالی طی روزهای آینده با ۴ سناریوی احتمالی روبه‌رو خواهد بود:
سناریوی اول: تشکیل ائتلاف حاکم
احزاب مذاکرات خود را برای دستیابی به حدنصاب ۶۱ کرسی در کنست، پارلمان ۱۲۰ نفره اسرائیل، آغاز خواهند کرد؛ هرچند تحقق این هدف دشوار به نظر می‌رسد.
اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی، با نمایندگان احزاب مشورت خواهد کرد تا نامزدی را برای تشکیل کابینه معرفی کند که بیشترین شانس را برای این کار داشته باشد. این تصمیم بر اساس توانایی فرد مذکور برای تضمین تعداد کافی کرسی در پارلمان اتخاذ می‌شود و لزوماً به حزبی که بیشترین تعداد کرسی را کسب کرده است، وابسته نیست.
احزاب عربی، به‌ویژه فهرست عربی متحد موسوم به «رَعَم»، آمادگی خود را برای همکاری با ائتلاف آیزنکوت اعلام کرده‌اند. با این حال، آیزنکوت فاصله خود را با این احزاب حفظ کرده و معتقد است حمایت آنها می‌تواند از نظر انتخاباتی برای ائتلافش هزینه‌زا باشد.
ائتلاف نتانیاهو نیز پس از ناکامی برخی احزاب کوچک راست‌گرا در عبور از حدنصاب انتخاباتی و ورود به کنست، گزینه‌های روشنی برای به دست آوردن کرسی‌های بیشتر در اختیار ندارد.
سناریوی دوم: تشکیل کابینه اقلیت
اگر هیچ‌یک از دو ائتلاف نتواند ۶۱ کرسی را تضمین کند، گزینه تشکیل کابینه اقلیت مطرح خواهد شد که بدون برخورداری از اکثریت ثابت، با اتکا به حمایت نمایندگان دیگر در هر موضوع و رأی‌گیری به کار خود ادامه می‌دهد.
در این سناریو، نمایندگان اقلیت عرب نقشی تعیین‌کننده خواهند داشت.
پیش‌تر، فهرست عربی متحد «رَعَم» به ریاست منصور عباس، با پیوستن به ائتلافی که بین سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ به رهبری نفتالی بنت و یائیر لاپید حکومت کرد، نقشی اساسی در تشکیل کابینه‌ای مشابه ایفا کرده بود. این در حالی است که نتانیاهو درباره تشکیل کابینه ای که به فهرست‌های عربی «غیرصهیونیستی» متکی باشد، هشدار داده است.
سناریوی سوم: تشکیل کابینه وحدت ملی
تشکیل کابینه وحدت ملی به دلیل قطبی‌شدن شدید فضای سیاسی رژیم صهیونیستی، گزینه‌ای دور از دسترس به نظر می‌رسد؛ با این حال، از نظر تئوری، این سناریو نیز مطرح است.
تحلیلگران سیاسی صهیونیست بارها احتمال تشکیل کابینه وحدت ملی را بررسی کرده‌اند که در آن نتانیاهو از متحدان راست‌گرای افراطی و احزاب تلمودی فاصله بگیرد و با آیزنکوت، که در دیدگاه‌های امنیتی با او اشتراک نظر دارد، ائتلاف کند. در این سناریو، احزاب عربی از ائتلاف کنار گذاشته خواهند شد.
مشابه این سناریو در سال ۲۰۲۰ اجرا شد. در آن زمان نتانیاهو و بنی گانتس پس از ۳ دور انتخابات در کمتر از یک سال، به توافقی برای تقسیم قدرت و چرخش در مقام نخست‌وزیری دست یافتند. با این حال، این همکاری با کارشکنی نتانیاهو تنها یک سال دوام آورد و فروپاشی آن به برگزاری انتخابات جدید منجر شد.
با این وجود همکاری با نتانیاهو، با مخالفت شدید ائتلاف مخالفان روبه‌روست؛ ائتلافی که کارزار انتخاباتی خود را بر کنار زدن نتانیاهو از قدرت و زیر سؤال بردن صلاحیت رهبری او بنا کرده است.
سناریوی چهارم: بن‌بست سیاسی و برگزاری انتخابات زودهنگام
اگر نامزدهای معرفی‌شده برای تشکیل کابینه نتوانند اکثریت پارلمانی لازم را به دست آورند، اسرائیل به سمت برگزاری انتخابات جدید حرکت خواهد کرد. رژیم صهیونیستی بین آوریل ۲۰۱۹ و مارس ۲۰۲۱، به دلیل ناتوانی سیاستمداران در تشکیل ائتلافی باثبات، شاهد برگزاری ۴ انتخابات زود هنگام پارلمانی بوده است.
بر اساس قانون، نامزدی که رئیس رژیم صهیونیستی وی را مأمور تشکیل کابینه می‌کند، ۲۸ روز فرصت دارد تا ائتلاف خود را تشکیل دهد. این مهلت می‌تواند ۱۴ روز دیگر تمدید شود. افزون بر این، سازوکارهای قانونی دیگری نیز وجود دارند که هدف آنها جلوگیری از برگزاری فوری انتخابات جدید است.
