انتخابات اسرائیل فقط رقابت میان احزاب و نامزدها نیست؛ مسئله اصلی این است که چه کسی می‌تواند اکثریت لازم برای تشکیل دولت را به دست بیاورد. در شرایطی که خاورمیانه با بحران‌های متعدد روبه‌روست، ۳۸ حزب برای تصاحب ۱۲۰ کرسی کنست رقابت می‌کنند؛ اما هیچ‌کدام به‌تنهایی شانس زیادی برای کسب اکثریت مطلق ندارند.
برای تشکیل دولت، نخست‌وزیر آینده باید حمایت دست‌کم ۶۱ نماینده را جلب کند. همین مسئله، ائتلاف‌سازی را به مهم‌ترین چالش سیاست اسرائیل تبدیل کرده است؛ چالشی که در فضای به‌شدت قطبی‌شده این کشور، پیچیده‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.
در یک سوی رقابت، بنیامین نتانیاهو قرار دارد؛ سیاستمداری که طی سه دهه گذشته، در مجموع ۲۰ سال نخست‌وزیر اسرائیل بوده است. در سوی دیگر، ائتلافی از مخالفان قرار گرفته که با وجود اختلاف‌های سیاسی و ایدئولوژیک، در تلاش برای کنار زدن او متحد شده‌اند.
اما معادله قدرت به این دو جبهه محدود نمی‌شود. احزاب عرب و گروه‌های مذهبی یهودی می‌توانند با پیوستن به هر یک از دو طرف، مسیر تشکیل دولت را تغییر دهند. به همین دلیل، تحلیلگران از آن‌ها با عنوان «پادشاه‌ساز» یاد می‌کنند؛ احزابی که شاید نامزد نخست‌وزیری نداشته باشند، اما می‌توانند تعیین کنند چه کسی به این مقام می‌رسد.
در همین رابطه
