شهرخبر

ایران و دراگان در اوج ؛ رو سیاهی به ذغال ماند

شاهکار تاریخی تیم ملی فوتبال ایران در منامه به قلم دکتر تورج عاطف

تیم ملی فوتبال ایران با کسب پیروزی مقابل عراق به عنوان تیم اول گروه به مرحله نهایی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ راه یافت.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

حالا نوای پیروزی می آید . تیم ملی بعنوان تیم اول در گروهش به مرحله نهایی انتخابی جام جهانی ۲۰۲۲ صعود کرده است و چنین است که این موفقیت صاحبان بسیار خواهد داشت درست بر خلاف آن روزها که تیم ایران از بحرین و عراق در دور رفت شکست خورده بود و هیچ ندایی نبود که توضیح دهد :

چرا ویلموتس را با التماس به تیم ملی برگرداندند؟
چرا تیم ملی در زمان ویلموتس اینقدر دور از واژه « تیم« بود؟
چرا بازی تیم ملی کسل کننده و بازیکنان نا آماده آن روزهای تیم ملی نظیر مسعود شجاعی در تیم بودند؟( هرچند در این تیم هم بازیکنانی چون حاج صفی و جهانبخش .. این گونه بودند)
چرا بهترین ها در ترکیب اصلی نبودند( همان گونه که در این تیم هم کسی نمی داند چرا بازیکنانی چون قائدی و کاوه رضائی.. کمتر مورد استفاده قرار گرفتند) .

بی گمان حالا جنابان فدراسیون به دنبال افزایش درصد جانبازی نیستند و در روزهای پیروزی ناگهان قلبشان درد نمی گیرد و یا غیبت کبری نصیبشان نخواهد شد و ناگهان به عنوان مدیر عامل یک باشگاه متمول برگزیده نمی شوند .
حالا فریاد شوق ملتی مصادره می شود .‌ شادی رهایی از یک افتضاح ورزشی با تبریک جنابان فدراسیون به مدیران بالاتر تبدیل به نغمه هایی چون مدیریت برتر و کارنامه درخشان وزیر در روزهای آخر دولت تبدیل می شود تا وزیر برود و در ماجرای« ویلموتس گیت » باز متوصل به بازی قدیمی کی بود؟ کی بود؟ من نبودم بشوند و… .


فوتبال ما موفق شد اما این موفقیت چون قصه همیشگی این دیار بر پایه برنامه ریزی و مدیریت نبود که تلاش و موفقیت و استعداد گروهی شامل کادر فنی ( به واقع باید از اسکوچیچ و کادر فنی تشکر کرد که علی رغم بی توجهی ها کار بزرگی کردند )و بازیکنان دانست . تیم ملی ما با ضعف مردان رده اول مدیریتی جنگ محل بازی ها را براحتی باخت . فوتبال ما در بدترین زمین ها و شرایط آب و‌هوایی و…. به مصاف حریفان رفت . تیم ملی ما بازی تدارکاتی نداشت و …. اما فوتبال ما توانست چون بازیهای انتخابی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ علی رغم شروع بد تا اینجا کار موفق باشد اما دشمن تیم ملی در خانه است . سو مدیریت و ضعف ارتباط بین المللی و کمبود تدارکات و… را نمی توان با شعار حل کرد . ما نمی توانیم با طوطیان شکر افشان رسانه های سر سفره خاصه خرجی فدراسیون نشین ها به جام جهانی برویم . فوتبال ما به تخصص و توجه نیاز دارد . حالا باید شادی کنیم اما فردا روز دگری است . فوتبال برنامه نه مجیز گویی می خواهد .

اختصاصی پارس فوتبال – دکتر تورج عاطف